Zanim nauczymy się czytać…

Umożliwia ono korzystanie z dorobku kulturowego spisanego przez wieki w formie ksiąg. Słowo pisane jest podstawą do poznania wielu dziedzin wiedzy, a właściwie to wszystkich jej dziedzin. Nauka matematyki, fizyki czy chemii nie byłaby możliwa, gdyby dziecko nie opanowało w wystarczającym zakresie umiejętności czytania, i to nie byle jakiego czytania – czytania ze zrozumieniem.

Gdyby dorosły człowiek sięgnął pamięcią wstecz, do czasów kiedy sam uczył się czytać, ciekawe, co by pamiętał? Zapewne wspomniałby moment nauki liter – ich odczytywania i zapisywania, etap pierwszych czytanek, prostych, złożonych jedynie z kilku liter. Może jeszcze ktoś by pamiętał, że nie mógł zrozumieć dlaczego mama to mama, ale takich osób będzie niewiele. Nauka czytania przebiega w stosunkowo wczesnym okresie rozwoju (różnie w różnych krajach), a co za tym idzie, im młodsze dzieci tym większe różnice rozwojowe między nimi. Jedne potrafią złożyć głoski w całość i przeczytać wyraz, inne potrzebują jeszcze trochę czasu by tę umiejętność opanować.

Mimo to ilość doświadczeń związanych z czytaniem w okresie późniejszym przesłania początkowe trudności, chyba że te nie ustępują, a stale o sobie przypominają. Najczęściej jednak dorośli nie pamiętają, ile procesów było zaangażowanych w naukę czytania. Nie pamiętają tego głównie ze względu, że jako dzieci nie mamy świadomości, jakie procesy poznawcze uruchamiamy. A zatem od początku.