5. Klasyfikuj i segreguj wszystko wokół siebie według różnych kryteriów, by ukazywać wielość cech, dzięki temu dziecko łatwiej powiąże w przyszłości wiedzę z różnych dziedzin, ukazuj chronologiczny porządek czasu, skutek i przyczyna to nieodłączne elementy planowania – najpierw dziecko uczy się przewidywać co się stanie jak pewne klocki będzie chciało ze sobą połączyć, a potem jako nastolatek zaczyna planować własną karierę – tę szkolną a potem zawodową, odnajduje się również w treściach czytanych tekstów i zadań;

6. Czytaj z dzieckiem bajki i analizuj ich treść, uwydatniaj morał, zaznaczaj, że sensem bajki nie jest historia bohatera ale głębsze przesłanie, bohaterów bajek zastępuj symbolami – figurami geometrycznymi, zachęcaj dziecko by z ich pomocą opowiedziało ci całą bajkę;

7. Stawiaj dziecku problemy, które mogą mieć wiele dobrych rozwiązań – w ten sposób chronisz dziecko przed zbyt dużą dawką schematyzmu, rozwijasz wyobraźnię i twórcze myślenie, dawaj mu również zadania, których nie da się rozwiązać – wspólnie dochodźcie do wniosków – dlaczego jest to niemożliwe;

8. Stawiaj przed dzieckiem wyzwania, które wymagają od niego samodyscypliny – w przyszłości dziecko będzie samo decydowało o czasie jaki spożytkuje na naukę i pracę a jaką jego część poświęci na przyjemności, samo będzie wybierało drogę rozwoju i kariery – czy będzie to droga szybkich małych sukcesów, czy wyczekanych spektakularnych zwycięstw;

9. Organizuj przestrzeń wokół dziecka w sposób harmonijny i symetryczny – ucz dostrzegania tej symetrii i umiejętności odwzorowywania jej;

10. Ćwicz zachowania celowe – każda decyzja dziecka nawet w czasie zabawy powinna być czymś umotywowana, przemyślana;

11. Ucz dziecko języka kultury, która go otacza, wprowadzaj w życie społeczne, by uczyło się od innych, ale by i ono było nauczycielem dla pozostałych.