Metoda Henryka Schliemanna

Pierwsza to metoda stworzona przez znanego głównie z odkrycia starożytnej Troi, Niemca - Henryka Schliemanna, który był poliglotą własnego chowu, to znaczy, że samodzielnie nauczył się kilkunastu języków, w tym m.in. polskiego oraz arabskiego. Żeby było jeszcze ciekawiej tych języków uczył się zadziwiająco szybko, ze średnią prędkością około jednego nowego języka na rok.

Jak to zrobił? Pomijając sprawę pewnego talentu oraz naturalnych predyspozycji do nauki języków obcych cała nauka daje się sprowadzić do następującej instrukcji:
- bardzo dużo słuchać języka, którego chcemy się nauczyć,
- jeszcze więcej czytać w tym języku,
- codziennie pisać samodzielnie wypracowania na dowolne, wymyślone tematy,
- dawać te swoje wypracowania do sprawdzenia nauczycielowi, który poprawi ewentualne błędy formalne w piśmie i mowie,
- poprawionej pracy (już bez błędów) nauczyć się na pamięć i na następny dzień “wyrecytować” nauczycielowi z pamięci bez korzystania z jakichkolwiek pomocy.

I to wszystko.

Uczenie się na pamięć takich wymyślonych wypracowań daje nam gotowy warsztat słówek, zdań, fraz, wypowiedzi itp.W czasie rozmowy w obcym języku nasz umysł sam będzie nam podsuwał określone słówka, zdania pasujące do naszej wypowiedzi, a będzie je po prostu brał z tego naszego pamięciowego warsztatu.

Nie istnieje żadne naukowe opracowanie tej metody, nie spotkałem się także z żadną szkołą językową, która by ją stosowała. Nie ulega jednak wątpliwości, że jest to metoda strasznie czasochłonna i kosztowna (ten nauczyciel), wymaga mnóstwa wysiłku, ale jest piekielnie skuteczna. Polecam.